اگر عبارت FolderSync در برابر Autosync را جست‌وجو کرده‌اید، یا نام Syncthing را هم وارد همان جست‌وجو کرده‌اید، به دنبال یک برنامهٔ همگام‌سازی پوشه در Android هستید؛ چیزی که یک پوشه روی گوشی و یک پوشه در جای دیگری را با هم هماهنگ نگه دارد، و احتمالاً از همین حالا متوجه نکتهٔ آزاردهندهٔ پاسخ‌ها شده‌اید: این سه برنامه طوری با هم مقایسه می‌شوند که انگار سه نسخه از یک محصول واحد هستند. اما نیستند. دو مورد از آن‌ها کمابیش یک کار را در قالب‌های متفاوت انجام می‌دهند و سومی در حال حل مسئلهٔ کاملاً متفاوتی است که تصادفاً واژهٔ «همگام‌سازی» را به اشتراک گذاشته است.

این نوشته مشخص می‌کند کدام‌یک چه کاری انجام می‌دهد تا به جای مقایسهٔ فهرست قابلیت‌ها، با پرسش کوتاه‌تری شروع کنید: واقعاً قصد جابه‌جایی چه چیزی را دارید و قرار است در نهایت کجا ذخیره شود؟

هر سه برنامه، بر اساس کاری که انجام می‌دهند

برنامهٔ FolderSync یک برنامهٔ Android است که یک پوشه روی دستگاه شما را به پوشه‌ای در جای دیگر متصل می‌کند. در توضیحات آن به همگام‌سازی با پوشه‌های محلی روی دستگاه و کارت‌های SD، فهرست بلندبالایی از سرویس‌دهندگان ابری و پروتکل‌های شبکه شامل FTP، SFTP، SMB و WebDAV اشاره شده است. همچنین یک مدیر فایل برای مرور و جابه‌جایی فایل‌ها در آن مسیرهای راه‌دور همراه دارد. از نظر تنوع مقصدهایی که به آن متصل می‌شود، گسترده‌ترین گزینه در میان این سه برنامه است.

اگر به‌طور خاص در حال بررسی FolderSync و هزینهٔ FolderSync Pro هستید، صفحهٔ مقایسهٔ Sync در برابر FolderSync آن‌ها را کنار هم بررسی کرده است.

برنامهٔ Autosync محدودهٔ مشابهی را با ساختاری متفاوت پوشش می‌دهد. هم یک نسخهٔ همه‌کاره با پشتیبانی از فهرستی از سرویس‌های ابری و پروتکل‌های شبکه دارد و هم به‌طور جداگانه مجموعه‌ای از برنامه‌های تک‌ابری را عرضه می‌کند. در توضیحات خودش نیز به‌روشنی دربارهٔ این تفکیک گفته شده است: افرادی که فقط از یک سرویس ابری استفاده می‌کنند ممکن است همان برنامهٔ کوچک‌تر و ساده‌تر تک‌ابری را ترجیح دهند. تمرکز اصلی آن در همه‌جا روی همگام‌سازی خودکار است؛ یعنی هماهنگ نگه داشتن یک پوشهٔ دستگاه و یک پوشهٔ ابری بدون اینکه کاری انجام دهید.

برای اینکه بدانید «همگام‌سازی خودکار» در Android چه معنایی دارد و Autosync به‌تنهایی چگونه با Sync مقایسه می‌شود، صفحهٔ مقایسهٔ Sync در برابر Autosync را ببینید.

برنامهٔ Syncthing گزینهٔ متفاوت این جمع است، آن هم آگاهانه. خود را به‌عنوان ابزار همگام‌سازی پیوستهٔ فایل میان دو یا چند رایانه و بدون سرور مرکزی معرفی می‌کند که هیچ‌یک از داده‌های شما جایی جز روی دستگاه‌های خودتان ذخیره نمی‌شود. در این تصویر اصلاً سرویس‌دهندهٔ ابری وجود ندارد. صفحهٔ بارگیری خود این برنامه هم با سیستم‌عامل‌های دسکتاپ آغاز می‌شود.

بنابراین نخستین دوراهی اصلاً مقایسهٔ قابلیت‌ها نیست:

اگر هدفتان این استبه چه ابزاری نیاز دارید
نسخه‌ای از پوشهٔ گوشی در فضای ذخیره‌سازی ابرییک برنامهٔ انتقال پوشه به فضای ابری
هماهنگ نگه داشتن دستگاه‌های خودتان، بدون حساب ابرییک ابزار همتابه‌همتا
همان عادت پوشه در گوشی، تبلت و لپ‌تاپادامه را ببینید

برنامهٔ Sync چگونه یک وظیفه را اجرا می‌کند

هر دو برنامهٔ FolderSync و Autosync در مطالب خود به همگام‌سازی خودکار اشاره می‌کنند. برنامهٔ Autosync اساساً بر پایهٔ آن ساخته شده است. برنامهٔ Sync by Miciniti این کار را نمی‌کند. نه طبق زمان‌بندی همگام‌سازی می‌کند و نه در پس‌زمینه اجرا می‌شود. یک وظیفه را یک بار می‌سازید و کپی کردن زمانی انجام می‌شود که خودتان آن را اجرا کنید.

مزیت این روش آن است که هیچ‌چیز بدون اطلاع شما جابه‌جا نمی‌شود. هر اجرا کاری است که خودتان آغاز کرده‌اید و پایان یافتنش را دیده‌اید؛ یعنی پرسش «آیا واقعاً از عکس‌هایم نسخهٔ پشتیبان گرفته شد؟» پاسخی دارد که به جای حدس زدن، آن را می‌بینید.

برنامهٔ Sync از NAS یا درایوهای شبکه پشتیبانی نمی‌کند. این برنامه مقصدهایی را پوشش می‌دهد که حتی با آسیب دیدن خانه هم باقی می‌مانند: سرویس‌های Google Drive، Dropbox، OneDrive، Box، Amazon S3 و درایوهایی که می‌توانید از دستگاه جدا کنید.

جایی که شکل مقایسه تغییر می‌کند

حالا بخشی که در مقایسهٔ سه‌گانه معمولاً نادیده گرفته می‌شود.

برنامه‌های FolderSync و Autosync مخصوص Android هستند. وب‌سایت خود Syncthing با سیستم‌عامل‌های دسکتاپ آغاز می‌شود. هر یک از آن‌ها برای همگام‌سازی یک پوشه روی یک دستگاه ساخته شده است.

پرسشی که بسیاری از افراد در واقع می‌پرسند، پرسش بعدی است. عکس‌های شما روی یک گوشی Android قرار دارند. اسناد کاری‌تان روی یک لپ‌تاپ Windows است. یک دستگاه iPad هم در خانه هست که همه از آن استفاده می‌کنند. شما سه مدل ذهنی مختلف و سه برنامهٔ جداگانه نمی‌خواهید برای کاری که در اصل یک عادت واحد است: نسخه‌ای از این پوشه را جای دیگری قرار بده.

برنامهٔ Sync by Miciniti دقیقاً برای همین ساختار ساخته شده است. این برنامه روی iPhone و iPad، Android، Mac و Windows، با یک حساب کاربری واحد، همان پنج عملیات و همان شیوهٔ تنظیم وظیفه روی هر یک از آن‌ها اجرا می‌شود. به Google Drive، Dropbox، OneDrive، Box و Amazon S3 و همچنین به درایوهای USB و درایوهای خارجی متصل می‌شود. این برنامه از سال ۱۳۹۳ در پلتفرم‌های مختلف عرضه شده است.

این همان سطری است که برنامه‌های ویژهٔ Android از نظر ساختاری نمی‌توانند با آن برابری کنند.

پنج عملیات، چون نام‌ها مهم هستند

اگر از FolderSync یا Autosync می‌آیید، تنها چیزی که ممکن است غافلگیرتان کند این است که Sync به جای یک دکمهٔ «همگام‌سازی»، از شما می‌خواهد دقیقاً نام کاری را که می‌خواهید انتخاب کنید. پنج انتخاب وجود دارد و فقط یکی از آن‌ها می‌تواند حذف کند:

عملیاتجهتحذف می‌کند؟
پشتیبان‌گیریدستگاه ← درایوهرگز
پشتیبان‌گیری با همگام‌سازیدستگاه ← درایوهرگز
بازیابیدرایو ← دستگاههرگز
بازیابی با همگام‌سازیدرایو ← دستگاههرگز
همگام‌سازی کاملدوطرفهبله، در هر دو جهت قرینه می‌شود

دام اصلی همین واژهٔ «همگام‌سازی» در «پشتیبان‌گیری با همگام‌سازی» و «بازیابی با همگام‌سازی» است؛ واژهٔ «همگام‌سازی» در «پشتیبان‌گیری با همگام‌سازی» و «بازیابی با همگام‌سازی» یعنی انتقال افزایشی است، یعنی فقط آنچه از آخرین اجرا تغییر کرده است. این به معنای دوطرفه بودن نیست. این دو عملیات درست مانند همتایان سادهٔ خود در یک جهت کپی می‌کنند، فقط روی پوشه‌ای که بخش عمدهٔ آن از قبل کپی شده است سریع‌تر هستند.

همگام‌سازی کامل تنها عملیاتی است که حذف‌ها را به سمت دیگر هم منتقل می‌کند، آن هم در هر دو جهت. برای یکسان نگه داشتن دو مکان ابزار درستی است، اما برای هر چیزی که به آن نسخهٔ پشتیبان می‌گویید ابزار اشتباهی است، زیرا فایلی که به‌طور تصادفی در یک سمت حذف کنید از سمت دیگر هم پاک می‌شود. پنج حالت همگام‌سازی به‌درستی اینجا توضیح داده شده‌اند و اگر تاکنون این تفاوت برایتان دردسرساز شده است، مطالعهٔ تفاوت گسترده‌تر پشتیبان‌گیری در برابر همگام‌سازی ارزش ده دقیقه وقت گذاشتن را دارد.

راه‌اندازی همگام‌سازی پوشه در Android

اگر از یک برنامهٔ جفت‌کنندهٔ پوشه می‌آیید، راه‌اندازی آن برایتان آشنا خواهد بود:

  1. برنامهٔ Sync را نصب کنید و یک درایو را متصل کنید. Google Drive، Dropbox، OneDrive، Box یا Amazon S3؛ هر یک از آن‌ها رایگان است.
  2. یک وظیفه بسازید. پوشهٔ محلی را به‌عنوان منبع انتخاب کنید. در Android این پوشه می‌تواند هر پوشه‌ای باشد که انتخاب می‌کنید، از جمله DCIM اگر عکس‌ها برایتان مهم هستند.
  3. پوشهٔ مقصد را روی درایو انتخاب کنید.
  4. عملیات پشتیبان‌گیری را برگزینید. به‌صورت یک‌طرفه کپی می‌کند و هرگز روی درایو چیزی را حذف نمی‌کند.
  5. آن را اجرا کنید و پایان یافتنش را ببینید.

مرحلهٔ ۵ همان چیزی است که با آنچه به آن عادت داشته‌اید متفاوت است و تمام مزیت مبادله‌ای است که در بالا بررسی شد. راهنمای کامل‌تری برای عکس‌ها در مقالهٔ آموزش پشتیبان‌گیری از عکس‌های Android بدون Google Photos آمده است.

کارهایی که Sync انجام نمی‌دهد

به‌روشنی گفته می‌شود تا پس از نصب چیزی غافلگیرتان نکند:

  • بدون همگام‌سازی خودکار، زمان‌بندی‌شده یا در پس‌زمینه. وظیفه‌ها زمانی اجرا می‌شوند که خودتان آن‌ها را اجرا کنید.
  • بدون پشتیبانی از NAS یا درایوهای شبکه. بدون SMB، FTP یا WebDAV.
  • بدون انتقال مستقیم از فضای ابری به فضای ابری. جابه‌جایی فایل‌ها میان دو سرویس‌دهنده با یک بازیابی به دستگاه و پس از آن یک پشتیبان‌گیری به مقصد انجام می‌شود که کار می‌کند، اما دو مرحله دارد.
  • بدون یکپارچه‌سازی کتابخانهٔ عکس در iPhone، iPad یا Mac. روال عکس Android در بالا از DCIM به‌عنوان یک پوشهٔ معمولی استفاده می‌کند؛ هنوز معادلی برای پلتفرم‌های Apple وجود ندارد.

هر آنچه در این فهرست نیست، همان کاری است که Sync برای آن ساخته شده است. اگر به جای انتخاب برنامه، محل ذخیره‌سازی برایتان مطرح است، مقالهٔ فضای ابری در برابر هارد خارجی و NAS برای پشتیبان‌گیری بررسی می‌کند نسخه‌های پشتیبان بهتر است کجا نگهداری شوند.

پس کدام‌یک مناسب‌تر است

  • نسخه‌ای که پایان یافتنش را ببینید: برنامهٔ Sync هر وظیفه را زمانی که شما آغاز می‌کنید اجرا می‌کند، بنابراین هر نسخهٔ پشتیبان همان است که کامل شدنش را دیده‌اید.
  • نسخه‌ای که حتی با آسیب دیدن خانه هم باقی بماند: درایوهای ابری یا یک درایو USB که می‌توانید از دستگاه جدا کنید، به جای دستگاهی روی همان شبکه.
  • سایر موارد، به‌ویژه داشتن بیش از یک دستگاه: اینجاست که برنامه‌های ویژهٔ Android به بن‌بست می‌رسند. گوشی شما تنها جایی نیست که فایل‌هایتان در آن قرار دارند. یک عکس در Android، یک سند در Mac و یک بایگانی روی درایو USB یک مسئلهٔ واحد هستند و مدیریت آن‌ها با سه ابزار مختلف همان‌جایی است که نسخه‌ها گم می‌شوند.
  • یک حساب، پنج عملیات، iPhone، iPad، Android، Mac و Windows: این همان نیازی است که Sync برای آن ساخته شده است و موردی است که یک برنامهٔ ویژهٔ Android از نظر ساختاری نمی‌تواند آن را پوشش دهد.

شروع کار با Sync رایگان است: هر یک درایو دلخواه را بدون هزینه و همراه با تبلیغات متصل کنید و نخستین وظیفهٔ پشتیبان‌گیری خود را ظرف چند دقیقه تنظیم کنید. درایوها و قابلیت‌های بیشتر با اشتراک Sync یا خرید یک‌بارهٔ مادام‌العمر باز می‌شوند، هر کدام را که ترجیح می‌دهید. در دسترس برای iPhone و iPad، Android، Mac و Windows.

آزمون کاربردی این نیست که کدام برنامه بلندترین فهرست قابلیت‌ها را دارد؛ بلکه این است که آیا نسخهٔ پشتیبان واقعی است یا نه. همین هفته یک پوشهٔ ساده تنظیم کنید، هفتهٔ آینده یک بازیابی اجرا کنید و پیش از اینکه به آن نیاز پیدا کنید از کارکردش مطمئن شوید.