بیشتر توصیه‌های پشتیبان‌گیری در Mac فرض می‌کنند یکی از دو سر طیف را می‌خواهید: یا یک تصویر کامل دیسک از همه‌چیز، یا برنامهٔ دسکتاپ خود سرویس ابری که بی‌سروصدا یک پوشه را برای همیشه قرینه نگه می‌دارد. هیچ‌کدام چیزی نیست که مردم معمولاً می‌خواهند. چیزی که می‌خواهند یک نسخه از پوشه‌های مهم است، در جایی غیر از این لپ‌تاپ. در اینجا روش پشتیبان‌گیری از پوشه‌های Mac در Google Drive، Dropbox، OneDrive، Box یا Amazon S3 آمده است؛ با انتخاب دقیق اینکه چه چیزی و چه زمانی منتقل شود.

پوشهٔ قرینه‌شده، نسخهٔ پشتیبان نیست

این بخشی است که ارزش دارد پیش از هر راه‌اندازی روشن شود، زیرا تعیین می‌کند که آیا نسخهٔ پشتیبان شما در برابر اتفاقی که از آن می‌ترسید دوام می‌آورد یا نه.

یک برنامهٔ دسکتاپ همگام‌سازی دو مکان را در هر دو جهت یکسان نگه می‌دارد. کارش همین است و این کار را با دقت انجام می‌دهد. یک فایل را روی Mac خود حذف کنید تا حذف آن همراه با همه‌چیز منتقل شود و نسخهٔ موجود در فضای ابری هم ناپدید شود. روی یک فایل، نسخهٔ خراب بنویسید تا همان نسخهٔ خراب چیزی باشد که در انتظارتان است.

پشتیبان‌گیری به‌صورت یک‌طرفه کپی می‌کند. فایل‌ها را در جای دیگری قرار می‌دهد و همان‌جا نگهشان می‌دارد. وقتی به اشتباه چیزی را روی Mac حذف می‌کنید، نسخهٔ کپی‌شده همچنان در مقصد نشسته است، چون هیچ‌چیز به آن دستور رفتن نداده است. حذف تصادفی و ذخیرهٔ خراب دو خطایی هستند که واقعاً برای افراد رخ می‌دهند و یک نسخهٔ قرینه در برابر هر دو بی‌دفاع است. ما نسخهٔ مفصل‌تر این استدلال را در مقالهٔ پشتیبان‌گیری در برابر همگام‌سازی نوشته‌ایم و این استدلال روی Mac بیش از هر جای دیگری کاربرد دارد، زیرا Mac همان دستگاهی است که کارها روی آن انجام می‌شود.

پوشه‌ها را انتخاب کنید، نه کل دیسک را

تقریباً قطعاً نیازی ندارید کل پوشهٔ Home خود را در فضای ابری قرار دهید. کپی کردن پوشهٔ کش‌ها به Dropbox کمکی به هیچ‌کس نمی‌کند. پوشه‌هایی که ارزش بارگذاری دارند همان‌هایی هستند که نمی‌توانید دوباره بسازیدشان:

  • Documents یا هر جایی که کارهای اصلی در آن قرار دارند، اگر از مسیر پیش‌فرض تغییرش داده‌اید.
  • Desktop که در بسیاری از دستگاه‌های Mac جایی است که کارهای واقعی بی‌سروصدا در آن انباشته می‌شوند.
  • پوشه‌های پروژه بیرون از این دو، مثل یک پوشهٔ کد، کتابخانهٔ طراحی یا پوشهٔ خروجی‌های کارفرما.
  • هر فایلی که از قبل از دوربین یا گوشی منتقل کرده‌اید و از آن زمان جای دیگری کپی نکرده‌اید.

گزینشی عمل کردن به معنای کوتاه آمدن نیست؛ همان چیزی است که باعث می‌شود پشتیبان‌گیری در زمان معقولی تمام شود و هزینهٔ آن آن‌قدر پایین بماند که ادامه‌اش دهید.

راه‌اندازی در Sync

برنامهٔ Sync by Miciniti روی Mac به‌صورت برنامه‌ای اجرا می‌شود که خودتان بازش می‌کنید، نه عاملی که نصب و فراموشش کنید. راه‌اندازی در چهار مرحله انجام می‌شود:

  1. مقصد خود را به‌عنوان یک درایو اضافه کنید. Google Drive، Dropbox، OneDrive، Box یا Amazon S3؛ یک بار وارد حساب شوید تا به خاطر سپرده شود.
  2. یک وظیفهٔ پشتیبان‌گیری بسازید و پوشهٔ Mac مورد نظرتان را به‌عنوان منبع انتخاب کنید.
  3. آن را به یک پوشهٔ مقصد هدایت کنید روی آن درایو، تا همه‌چیز به جای ریختن در ریشه، در جایی قابل پیش‌بینی قرار بگیرد.
  4. اجرایش کنید. فایل‌ها کپی می‌شوند، فایل‌های اصلی شما سر جای خود می‌مانند و پایان یافتن آن را می‌بینید.

وقتی کار تمام شد، وظیفه ذخیره می‌شود. هفتهٔ بعد که فایل‌های جدیدی در آن پوشه باشد، به جای تکرار کل راه‌اندازی فقط یک کلیک است و فقط آنچه تغییر کرده است باید منتقل شود. اگر مطمئن نیستید کدام عملیات برای یک کار خاص مناسب است، مقالهٔ توضیح پنج حالت همگام‌سازی عملکرد پشتیبان‌گیری، پشتیبان‌گیری با همگام‌سازی، بازیابی، بازیابی با همگام‌سازی و همگام‌سازی کامل و اینکه کدام‌یک می‌تواند چیزی را حذف کند مرور می‌کند.

هیچ‌چیز به‌صورت خودکار اجرا نمی‌شود، و این آگاهانه است

این موضوع را صریح می‌گوییم چون چیزی است که مردم پیش‌فرض می‌گیرند: وظیفه‌های Sync زمانی اجرا می‌شوند که خودتان آن‌ها را اجرا کنید. نه زمان‌بندی وجود دارد، نه عامل پس‌زمینه‌ای و نه چیزی که هنگام کار، پوشه‌های شما را زیر نظر داشته باشد.

این انتخاب آگاهانه است. هیچ‌چیز بدون آغاز کردن شما از Mac خارج نمی‌شود، هیچ‌چیز تصمیم نمی‌گیرد وقتی از اینترنت گوشی استفاده می‌کنید ۴۰ گیگابایت بارگذاری کند و هر نسخهٔ پشتیبان همان است که خودتان کامل شدنش را دیده‌اید. حالت شکست نوع خودکار این است که بی‌سروصدا از کار می‌افتد و شما روزی متوجه آن می‌شوید که به آن نیاز دارید.

یک نسخه هم جایی بیرون از فضای ابری نگه دارید

یک مقصد ابری واحد، تنها به اندازهٔ یک حساب کاربری با تبدیل شدن به تنها نسخهٔ شما فاصله دارد. اگر همان حسابی باشد که در یک هفتهٔ بد دسترسی به آن را از دست بدهید، نسخهٔ پشتیبان سرنوشت مشترکی با چیزی که قرار بود از آن محافظت کند پیدا می‌کند.

برنامهٔ Sync با یک درایو USB یا درایو خارجی متصل‌شده درست مانند هر مقصد دیگری رفتار می‌کند، بنابراین همان ساختار وظیفهٔ پشتیبان‌گیری یک نسخهٔ دوم روی سخت‌افزاری که مالک آن هستید به شما می‌دهد. یک وظیفه به سمت فضای ابری اجرا کنید، یکی به سمت درایو روی میزتان، تا با زحمت بسیار کم دو نسخهٔ مستقل داشته باشید. مقالهٔ قانون پشتیبان‌گیری ۳-۲-۱ نسخهٔ کوتاه این استدلال است که چرا این ترکیب ارزش هدف‌گذاری دارد و مقالهٔ فضای ابری در برابر هارد خارجی و NAS برای پشتیبان‌گیری بررسی می‌کند هر کدام کجا جایگاه خودشان را دارند.

یک محدودیت که باید به‌روشنی بیان شود: برنامهٔ Sync به NAS یا درایوهای شبکه متصل نمی‌شود. اگر برنامهٔ پشتیبان‌گیری شما بر پایهٔ دستگاهی روی شبکه‌تان است، Sync بخش ابری و USB آن را پوشش می‌دهد و برای خود NAS به ابزار دیگری نیاز خواهید داشت.

هزینهٔ استفاده چقدر است

اتصال هر یک درایو دلخواه در Sync رایگان و همراه با تبلیغات است، که برای آزمایش راه‌اندازی بالا روی یک پوشهٔ کوچک کافی است. نسخهٔ رایگان میزان داده‌ای را که یک وظیفه می‌تواند منتقل کند محدود می‌کند، بنابراین پشتیبان‌گیری از یک پوشهٔ حجیم نیازمند ارتقا به Pro است. با ارتقا به Pro امکان اتصال هم‌زمان چند درایو، پشتیبانی از درایوهای USB و درایوهای خارجی و تجربهٔ بدون تبلیغات نیز اضافه می‌شود و به‌صورت اشتراک یا خرید یک‌بارهٔ مادام‌العمر در دسترس است.

دریافت Sync

برنامهٔ Sync سرویس‌های Google Drive، Dropbox، OneDrive، Box، Amazon S3 و درایوهای USB و درایوهای خارجی را از یک برنامه روی Mac، iPhone و iPad، Android و Windows متصل می‌کند. اگر تصویر گسترده‌تری از اتصال هم‌زمان چند سرویس می‌خواهید، با آموزش همگام‌سازی فایل‌ها با Google Drive، Dropbox و بیشتر شروع کنید.